Zmarł Alojzy Lysko. Śląsk stracił swego piewcę

Smutną informację przekazało dziś starostwo Powiatowe w Bieruniu. W wieku 84 lat zmarł Alojzy Lysko – pisarz, pedagog, popularyzator śląskiej kultury i historii, także samorządowiec i polityk.

Zasłynął przede wszystkim jako autor książek  i publikacji o trudnej historii Śląska i Ślązaków. W książce  „To byli nasi ojcowie” pisał o osobach, które w czasie okupacji przymusowo wcielono do niemieckiego wojska. Na podstawie jego tekstu „Jak Niobe. Opowieść górnośląska” powstał monodram „Mianujom mie Hanka”.  Jego premiera w Teatrze Korez odbyła się w 2016. Do dziś grany jest na wielu scenach, a brawurowo wykonuje go wielokrotnie nagradzana Grażyna Bułka.

Zmarł Alojzy Lysko – żegna go m.in. powiat bieruńko-lędziński

Na oficjalnym profilu facebookowym Powiatu Bieruńsko-Lędzińskiego zaprezentowano szczegółowy życiorys i dorobek Alojzego Lyski. 

Urodził się 15 lutego 1942 roku w Bojszowach. Z wykształcenia był prawnikiem, ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego (1976), był również pedagogiem – absolwentem Studium Nauczycielskim w Katowicach (1967).
Po maturze pracował pod ziemią jako górnik w lędzińskiej Kopalni Węgla Kamiennego „Ziemowit”. W latach 1964-1973 był nauczycielem w szkole górniczej KWK „Ziemowit” w Lędzinach, następnie od 1973 roku był jej wicedyrektorem, a od 1977 roku dyrektorem. Od 1992 roku był na nauczycielskiej emeryturze. Alojzy Lysko wykształcił i wychował wiele pokoleń młodych ludzi, wpajając im miłość do naszej „Małej Ojczyzny”.

Pracę zawodową łączył z pasją pisarską. Debiutował opowiadaniami Moja pierwsza lekcja (1965) i Ślązak (1966) w piśmie „Poglądy”. Publikował liczne artykuły i szkice literackie w gazetach i czasopismach lokalnych, regionalnych oraz ogólnopolskich, m.in. w „Dzienniku Zachodnim”, „Tak i Nie”, Górnośląskim Tygodniku Regionalnym „Echo”, miesięczniku „Śląsk”.
W 1990 roku założył, a następnie prowadził przez kilka lat gazetę zakładową „Ziemowit”. Był współzałożycielem i pierwszym redaktorem czasopisma regionalnego „Rodnia” (1992).
Od 1984 roku redagował „Kalendarz Górniczy” KWK Ziemowit.

Jest autorem widowisk i sztuk teatralnych, napisał m.in.: „Mianujom mie Hanka”, „Tryptyk śląski”, „Bieruń przez wieki”, „Barbórka w Hołdunowie”, „Nastała nam wiosna”, „Narodziny chleba”, „Jak ostatki to ostatki”, „Fojermon sie żyni”, „Booms w bojszowskiej karczmie”, „Jaki życi jest piykne”, „Fajka Abrahama”.
Opublikował szereg artykułów i książek o losach Górnoślązaków przymusowo wcielonych do Wehrmachtu oraz tzw. Tragedii Górnośląskiej. Do najcenniejszych jego publikacji należy cykl książek „Duchy wojny” oraz szereg publikacji poświęconych Ziemi Pszczyńskiej.
Był wybitnym animatorem kultury, orędownikiem śląskości i śląskiej „godki”.

Alojzy Lysko – działacz społeczny, samorządowiec i polityk

Był działaczem wielu organizacji kulturalnych i społecznych. Należał do inicjatorów i walnie przyczynił się do odzyskania przez gminy samorządności i powstania powiatu bieruńsko-lędzińskiego. Był m.in. radnym Sejmiku Województwa Śląskiego (1998-2006), posłem na Sejm RP (2005-2007). Należał do Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego.

Kawaler licznych orderów, odznaczeń i wyróżnień, otrzymał m.in. Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi, Złotą Odznakę „Zasłużony dla województwa śląskiego”, nagrodę kulturalną Starosty Bieruńsko-Lędzińskiego „Clemens Pro Arte”, tytuł Honorowego Ślązaka Roku 2006, nagrodę Marszałka Województwa Śląskiego za upowszechnianie i ochronę dóbr kultury, nagrodę specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za zasługi dla kultury polskiej oraz Śląską Nagrodę im. Juliusza Ligonia.
Swoje życie podsumował w opowieści biograficznej „Śląskiem wiedziony”.