Starosta pszczyński sprawdził, jak działa symulator starości

Starosta pszczyński założył symulator starości i spróbował załatwić sprawy urzędowe tak, jak robią to seniorzy. Ograniczone pole widzenia, sztywne stawy, dodatkowe obciążenie i słabszy słuch szybko pokazały, że nawet proste formalności mogą być dużym wyzwaniem.

Symulator starości pokazał, z czym senior mierzy się w urzędzie

W Starostwie Powiatowym w Pszczynie starosta Grzegorz Wanot przez około 40 minut korzystał z zestawu, który odwzorowuje ograniczenia typowe dla wieku senioralnego. Na jego wyposażenie składały się kamizelka obciążeniowa, stabilizatory stawów, rękawice ograniczające czucie w dłoniach, gogle zawężające pole widzenia oraz słuchawki symulujące pogorszenie słuchu.

Tak przygotowany starosta przeszedł korytarzami urzędu, pokonał schody, odczytywał informacje z tablicy ogłoszeń, a także próbował wypełnić formularz i podpisać dokumenty. Dzięki temu mógł sprawdzić nie tylko to, jak działa urząd, ale i jak odbiera go osoba starsza, która wolniej się porusza, szybciej się męczy i ma ograniczoną sprawność.

Starosta w symulatorze starości sprawdził codzienne bariery

Ćwiczenie szybko pokazało, że zwykłe czynności nie są wcale takie proste. Wejście po schodach wymagało większego wysiłku, odczytanie informacji z tablicy okazało się trudniejsze (a czasem nawet niemożliwe) przy zawężonym polu widzenia, z kolei podpisanie dokumentów stało się kłopotliwe przez usztywnione stawy i osłabione czucie w dłoniach.

Jak podkreślał Grzegorz Wanot, największą trudność sprawiło unieruchomienie stawów kolanowych i łokciowych. To właśnie ono mocno utrudniało sięganie do torby, poruszanie się oraz wykonywanie precyzyjnych ruchów. Dodatkowo ciężar rozmieszczony na klatce piersiowej, kostkach i nadgarstkach wywoływał szybkie zmęczenie, szczególnie poza budynkiem, podczas krótkiego spaceru.

Co ujawnił symulator starości w starostwie w Pszczynie?

Test pokazał, że dobrze znana przestrzeń może wyglądać zupełnie inaczej z perspektywy seniora. Korytarz, po którym pracownicy przechodzą każdego dnia, dla osoby z ograniczoną mobilnością może być stresujący i mało komfortowy. Podobnie działają biletomat parkingowy czy tablica ogłoszeń, bo przy słabszym wzroku i wolniejszej reakcji każdy szczegół zaczyna mieć znaczenie.

Jednocześnie starosta zwrócił uwagę na rozwiązania, które już dziś realnie pomagają mieszkańcom. Wśród nich znalazły się ramki ułatwiające podpisywanie pism oraz elektroniczna lupa dla osób słabowidzących. Takie udogodnienia mają znaczenie, jednak w praktyce równie ważna pozostaje pomoc urzędnika, który cierpliwie tłumaczy, wskazuje właściwe miejsce i wspiera przy formalnościach.

Empatia może wiele zmienić

Udział w projekcie „Poczuj, aby zrozumieć”, realizowanym przez Stowarzyszenie Mocni Razem, nie skończył się na samym teście starosty. Drugą część wydarzenia stanowiły warsztaty dla 18 przedstawicieli kadry zarządzającej starostwa oraz podległych mu jednostek. Uczestnicy mogli samodzielnie sprawdzić, jak wygląda codzienność osób starszych i osób z niepełnosprawnościami.

To doświadczenie miało jeden główny cel: zwiększyć wrażliwość pracowników na potrzeby mieszkańców. Bo choć urząd może wprowadzać kolejne narzędzia i systemy, to ostatecznie najwięcej zależy od sposobu obsługi.

Symulator starości a dostępność urzędu dla seniorów i osób z niepełnosprawnościami

Powiat Pszczyński od lat rozwija rozwiązania poprawiające dostępność urzędu. W starostwie działają już plan obiektu w alfabecie Braille’a, plan tyflograficzny, pętle indukcyjne, lupy dla osób słabowidzących, uchwyty na kule, ramki do podpisywania dokumentów oraz tutupointy, czyli sieć znaczników dźwiękowych wspierających orientację osób niewidomych.

Po teście z użyciem symulatora starości widać jednak, że wciąż są obszary do poprawy. Starosta wskazał między innymi potrzebę lepszego zorganizowania przestrzeni, przeanalizowania układu mebli oraz remontu toalet. To ważny sygnał, bo dostępność urzędu nie kończy się na pojedynczych udogodnieniach. Liczy się cała droga mieszkańca — od wejścia do budynku aż po załatwienie sprawy przy biurku.

Lekcja, którą dał symulator starości

To doświadczenie jasno pokazało, że urząd przyjazny seniorom wymaga nie tylko technologii i wyposażenia, lecz także uważności, empatii i gotowości do zmian. Dzięki takim działaniom łatwiej zrozumieć, dlaczego osoba starsza potrzebuje więcej czasu, prostszych komunikatów i realnego wsparcia w kontakcie z administracją.

Właśnie dlatego symulator starości okazał się czymś więcej niż ćwiczeniem. Stał się praktyczną lekcją pokory, która może przełożyć się na lepszą obsługę mieszkańców i bardziej dostępny urząd dla wszystkich.